2 luty 2012 r.

Najnowsze Monitory Polskie

• Obwieszczenie Ministra Kultury I Dziedzictwa Narodowego z dnia 17 stycznia 2012 r. w sprawie wykazu jednostek organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (M.P. z 2012 r. poz. 41).

Orzecznictwo Sądu Najwyższego

Przestępstwo prowadzenia pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego

Sąd Najwyższy postanowieniem z 19.1.2012 r. (sygn. akt I KZP 22/11), po rozpoznaniu zagadnienia prawnego "czy przepisy art. 178a § 4 KK i art. 244 KK pozostają w rzeczywistym (właściwym) zbiegu (art. 11 § 2 KK), czy też pozornym w wypadku, gdy sprawca przestępstwa prowadzenia pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego dopuścił się go w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo" postanowił odmówić podjęcia uchwały.

TEZA: W przypadku wątpliwości, co do charakteru prawnego przepisu zamieszczonego w którymś z rozdziałów części szczególnej kodeksu karnego należy uznać, że jeżeli przewidziana w tym przepisie modyfikacja sankcji karnej uzasadniona jest okolicznościami poprzedzającymi określony czyn lub też następującymi po jego popełnieniu, powinien być on traktowany jako instytucja sądowego wymiaru kary. Jeżeli zaś określone w danym przepisie okoliczności, które rzutują na wysokość sankcji karnej, bezpośrednio powiązane są z czynem i mają znaczenie dla oceny stopnia jego społecznej szkodliwości, należy uznać, że konstytuują one typ czynu zabronionego (kwalifikowany lub uprzywilejowany).

Art. 178a § 4 KK cechuje niejednorodny charakter normatywny: pierwsza jego część, wyraża instytucję nadzwyczajnego obostrzenia kary, polegającą na specyficznej recydywie w zakresie przestępstw komunikacyjnych.

Odmienny charakter ma druga część art. 178a § 4 KKK. W tej części art. 178a § 4 KK wysławia typ czynu zabronionego, bowiem okoliczności w nim wskazane związane są ściśle z oceną społecznej szkodliwości czynu sprawcy, który prowadząc pojazd mechaniczny w stanie nietrzeźwości (lub odurzenia), nie tylko narusza podstawowe zasady bezpieczeństwa w komunikacji, ale ponadto, niewykonując wcześniej orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, okazuje lekceważenie dla wyroków sądowych, naruszając tym samym autorytet wymiaru sprawiedliwości.

Między art. 178a § 4 KK in fine a art. 244 KK nie zachodzi kumulatywny zbieg przepisów ustawy w rozumieniu art. 11 § 2 KK.

Suma dwóch (lub więcej) kar orzeczonych w wymiarze 25 lat pozbawienia wolności, warunkowe zwolnienie

Sąd Najwyższy postanowieniem z 19.1.2012 r. (sygn. akt I KZP 21/11), po rozpoznaniu zagadnienia prawnego "czy w przypadku odbywania przez skazanego sumy dwóch (lub więcej) kar orzeczonych w wymiarze po 25 lat pozbawienia wolności, dla ustalenia daty powstania uprawnienia skazanego do ubiegania się o warunkowe przedterminowe zwolnienie z reszty kary, podstawę formalnych przesłanek stanowi przepis art. 79 § 1 KK pozwalający na udzielenie warunkowego zwolnienia z sumy dwóch lub więcej nie podlegających łączeniu kar pozbawienia wolności, które skazany ma odbywać kolejno – czy też przepisem określającym minimalne okresy kar, jakich odbycie uprawnia do ubiegania się o przedterminowe zwolnienia skazanych na kary pozbawienia wolności z art. 32 pkt 4 i 5 jest art. 78 § 3 KK; czy też okresy uprawniające do ubiegania się o warunkowe zwolnienie powinny być dla każdej z tych kar ustalone oddzielnie i następnie zsumowane, a jeśli tak, to jak należy – wobec treści art. 78 § 3 KK – ukształtować sytuację osoby skazanej na jedną lub więcej kar 25 lat pozbawienia wolności tak, by nie była ona mniej korzystna od sytuacji prawnej osoby skazanej na dożywotnie pozbawienie wolności" postanowił umorzyć postępowanie.

TEZA: Jeżeli po przedstawieniu do rozstrzygnięcia Sądowi Najwyższemu zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy nastąpi taka zmiana stanu prawnego, że podjęcie uchwały staje się zbędne, to postępowanie w tym zakresie – na podstawie art. 61 § 1 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.U. Nr 240, poz. 2052 ze zm.) – należy umorzyć.

Zbieg przepisów

Sąd Najwyższy postanowieniem z 19.1.2012 r. (sygn. akt I KZP 20/11), po rozpoznaniu zagadnienia prawnego "o wykładnię ustawy w części tyczącej zbiegu przepisów art. 178a § 4 KK i art. 244 KK" postanowił odmówić podjęcia uchwały.

Bezwzględne podstawy uchylenia orzeczenia

Sąd Najwyższy postanowieniem z 19.1.2012 r. (sygn. akt I KZP 19/11), po rozpoznaniu zagadnienia prawnego" czy w sytuacji, gdy doszło do ogłoszenia wyroku pomimo tego, że wyrok nie został sporządzony na piśmie i podpisany to należy uznać, że wyrok taki nie wywołuje skutków prawnych (sententia non existens) czy też należy uznać, że wyrok taki istnieje, ale jest dotknięty wadą stanowiącą bezwzględną przyczynę uchylenia wyroku (art. 439 § 1 pkt 6 in fine KPK)" postanowił odmówić podjęcia uchwały.

TEZA: Warunkiem istnienia w obrocie prawnym wyroku jako dokumentu procesowego jest sporządzenie go na piśmie, a następnie publiczne ogłoszenie.

Tymczasowe aresztowanie

Sąd Najwyższy uchwałą (SN 7) z 19.1.2012 r. (sygn. akt I KZP 18/11) orzekł, że podstawy stosowania tymczasowego aresztowania, określone w art. 258 § 2 KPK, przy spełnieniu przesłanek wskazanych w art. 249 § 1 i art. 257 § 1 KPK i przy braku przesłanek negatywnych określonych w art. 259 § 1 i 2 KPK, stanowią samodzielne przesłanki szczególne stosowania tego środka zapobiegawczego.

Prawo o ustroju sadów powszechnych, delegowanie sędziego

Sąd Najwyższy postanowieniem z 19.1.2012 r. (sygn. akt I KZP 17/11), po rozpoznaniu zagadnienia prawnego "czy zgoda Kolegium Sądu Okręgowego, wymagana art. 77 § 8 Ustawy – Prawo o ustroju sadów powszechnych, może być skutecznie udzielona blankietowo, nie imiennie, w tych przypadkach, gdy dotyczy przewidywanego delegowania przez Prezesa Sądu Okręgowego sędziego Sądu Okręgowego do Sądu Rejonowego w celu kontynuowania i dokończenia sprawy rozpoznawanej i nieukończonej przez niego do czasu uzyskania przez tegoż sędziego nominacji do Sądu Okręgowego, czy też tak wyrażona zgoda czyni powyższy akt delegowania sędziego bezskutecznym i prowadzi do uchybienia w postaci nienależytej obsady Sądu (art. 439 § 1 pkt 2 KPK)" postanowił odmówić podjęcia uchwały.

TEZA: Błędne jest przekonanie, że skoro w sprawie wystąpiła sytuacja "nie objęta wprost dotychczasowym orzecznictwem Sądu Najwyższego", to uzasadnione jest wystąpienie o zasadniczą wykładnię ustawy. Taki punkt widzenia przekreśla znaczenie fundamentalnej zasady procesowej – jak również ustrojowej – zasady samodzielności jurysdykcyjnej sądów.

Źródło informacji: http://www.sn.pl.

Sejm RP

Ustawy uchwalone na 6 i 7 posiedzeniu Sejmu RP

• o zmianie ustawy o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami, ustawy o niektórych zabezpieczeniach finansowych oraz ustawy – Prawo upadłościowe i naprawcze (druk Nr 72);
• zmieniająca ustawę o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz o zmianie niektórych innych ustaw (druk Nr 102);
• budżetowa na rok 2012 (druk Nr 44);
• o zmianie ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz niektórych innych ustaw (druk Nr 156).

Uchwały podjęte na 6 posiedzeniu Sejmu RP

• w sprawie powołania Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (druk Nr 124);
• w sprawie zmian w składach osobowych komisji sejmowych (druk Nr 166).

Źródło informacji: http://www.sejm.gov.pl.