„W.” sp. z o.o. we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego wskazała, że przedmiotem jej działalności jest udzielanie pożyczek/kredytów konsumentom na podstawie ustawy z 12.5.2011 r. o kredycie konsumenckim (t.j.: Dz.U. z 2016 r., poz. 1528 ze zm., dalej jako: KredytKonsU16). Część pożyczek udzielonych przez „W.” sp. z o.o., pomimo ich wymagalności, nie jest spłacana przez pożyczkobiorców. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: czy „W.” sp. z o.o. będzie uprawniona do zaliczania do kosztów uzyskania przychodów kwot głównych (kapitału) niespłaconych, wymagalnych i nieprzedawnionych wierzytelności wynikających z zawartych przez nią umów pożyczek, jeżeli te wierzytelności zostaną odpisane jako nieściągalne oraz nieściągalność tych pożyczek zostanie udokumentowana w sposób określony w art. 16 ust. 2 PDOPrU17?

4 moduły Systemu Legalis z Bazą prawa i orzecznictwa od 150 zł netto/m-c Sprawdź

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 25 lit. b) PDOPrU17, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wierzytelności odpisanych jako nieściągalne, z wyjątkiem udzielonych przez jednostki organizacyjne uprawnione, na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady ich funkcjonowania, do udzielania kredytów (pożyczek) – wymagalnych, a nieściągalnych kredytów (pożyczek), pomniejszonych o kwotę niespłaconych odsetek i równowartość rezerw na te kredyty (pożyczki), zaliczonych uprzednio do kosztów uzyskania przychodów. Zdaniem „W.” sp. z o.o., KredytKonsU16 stanowi odrębne od PDOPrU17 przepisy, które regulują zasady funkcjonowania instytucji pożyczkowych, takich jak podatniczka, uprawionych do udzielania pożyczek. Minister Finansów uznał stanowisko podatniczki za nieprawidłowe. KredytKonsU16 określa zasady i tryb udzielania kredytu konsumenckiego, nie określając jednak zasad tworzenia, funkcjonowania oraz prowadzenia działalności przez podmioty, które go udzielają. W ocenie organu, przepisy ustaw regulujących zasady funkcjonowania jednostek uprawnionych do udzielania kredytów a przepisy KredytKonsU16 są odmienne i nie mają tej samej mocy prawnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną interpretację stwierdzając, że stan prawny w stosunku do instytucji pożyczkowych uległ zasadniczej zmianie od 11.11.2015 r., od tego momentu, działalność gospodarcza polegająca na udzielaniu pożyczek została uzależniona od posiadania statusu instytucji pożyczkowej określonego w KredytKonsU16 oraz spełnienia innych warunków przewidzianych tą ustawą. Skarżąca podała we wniosku, że spełnia ustawowe wymogi do działania jako instytucja pożyczkowa w rozumieniu KredytKonsU16, co uzasadnia pogląd, że jest ona jednostką organizacyjną uprawnioną w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 25 lit. b) PDOPrU17. W ocenie Sądu, wprowadzona ustawą z 5.8.2015 r. o zmianie ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1357) nowa regulacja zawarta w Rozdziale 5a KredytKonsU16, zawiera warunki i wymogi, które wymagają od adresatów norm prawnych zastosowania się do zawartych w tych przepisach norm postępowania, zawiera zatem określone zasady funkcjonowania podmiotów, zdefiniowanych przez tę ustawę jako instytucje pożyczkowe.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną organu. W ocenie Sądu zwrot „odrębnych ustaw” użyty w art. 16 ust. 1 pkt 25 lit. b) PDOPrU17 nie oznaczał, wyodrębnienie danego rodzaju podmiotów powinno być dokonane w sposób zupełny i autonomiczny w zakresie wszystkich kwestii związanych z ich formą prawno-organizacyjną, albowiem również inne przepisy, na przykład ustawa KSH, mogły obejmować swoim zakresem zasady ich funkcjonowania. Za „odrębną” ustawę regulującą zasady funkcjonowania jednostek organizacyjnych uprawnionych do udzielania kredytów (pożyczek) należy w związku z tym uznać również KredytKonsU16. Status instytucji pożyczkowych, jako jednostek organizacyjnych upoważnionych do udzielania kredytów lub pożyczek, uległ znacznemu formalizacji od wejścia w życie ustawy nowelizującej z 5.8.2015 r., nakładając na instytucje pożyczkowe szereg dodatkowych warunków i wymogów, które mają one obowiązek spełniać, w tym prowadzenie działalności wyłącznie w określonej formie, wymagania co do kapitału zakładowego, określenie kto może być członkiem zarządu, rady nadzorczej, komisji rewizyjnej lub prokurentem instytucji pożyczkowej. W uzasadnieniu wyroku stwierdzono, że KredytKonsU16 jest jedną z ustaw regulujących zasady funkcjonowania jednostek organizacyjnych uprawnionych do udzielania kredytów (pożyczek) w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 25 lit. b) PDOPrU17 w brzmieniu obowiązującym do 31.12.2017 r., ponieważ reguluje w szczególności zasady ustrojowe funkcjonowania podmiotów udzielających kredyty (pożyczki), jak również zasady prowadzenia działalności przez te podmioty.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że o prawidłowości takiej interpretacji świadczy również wprowadzona od 1.1.2018 r. zmiana PDOPrU17, którą zawężono możliwość zaliczenia w koszty uzyskania przychodów wierzytelności odpisanych jako nieściągalne jedynie do podmiotów podlegających państwowemu nadzorowi nad rynkiem finansowym, wykluczając tym samym z zakresu podmiotowego art. 16 ust.1 pkt 25 lit. b) instytucje pożyczkowe działające w oparciu o KredytKonsU16, co oznacza, że dotychczas mogły one korzystać z tego rozwiązania.

Wszystkie aktualności n.ius® po zalogowaniu. Nie posiadasz dostępu? Przetestuj. Sprawdź