Opodatkowanie systemów fotowoltaicznych


Systemy fotowoltaiczne, jako zespół paneli fotowoltaicznych wraz z układami połączeń pomiędzy nimi, bezspornie stanowi instalację produkcyjną. Jednakże budowa paneli oraz funkcja, jaką spełniają – zamiana energii słonecznej na elektryczną, sprawiają, że należy za budowle uznać jedynie ich części budowlane, o ile je posiadają.

Stan faktyczny

Spółka zamierza wybudować elektrownię fotowoltaiczną o mocy do 1 MW wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną oraz stacją transformatorową. Wysokość instalacji nie przekroczy 4 m. Głównymi składnikami inwestycji będą równoległe rzędy stołów pod ogniwa fotowoltaiczne z samymi ogniwami, które będą posadowione ponad poziomem gruntu na lekkich metalowych konstrukcjach wsporczych (słupkach). Słupki będą wykonane z ocynkowanej stali, wbijane kafarem bezpośrednio do gruntu na głębokość od 1-1,8 m w zależności od badań geologicznych terenu. Ogniwa na stołach będą pochylone w kierunku południowym. Pod ziemią przebiegać będzie okablowanie łączące instalację z istniejącą siecią operatora dostarczającego prąd elektryczny.

Spółka złożyła wniosek o interpretację podatkową, pytając, jakie elementy elektrowni fotowoltaicznej podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako budowle.

W odpowiedzi organ interpretujący stwierdził, że opodatkowaniu podlegają wszystkie elementy elektrowni. Organ wskazał, że ze względu na złożony charakter elektrowni fotowoltaicznej wszystkie elementy, w tym urządzenia, instalacje, elementy konstrukcyjne są ze sobą zintegrowane, stanowiąc tym samym jednolity ustrój konstrukcyjny. Nie ma przy tym znaczenia to, że np. urządzenia techniczne mogą być zdemontowane i przeniesione w inne miejsce. Bez stosownej konstrukcji, na której zostaną one umieszczone, nie mogą one prawidłowo funkcjonować. Tylko połączenie wszystkich elementów tworzy całość techniczno-użytkową i może spełniać swoją funkcję, czyli stanowić źródło energii odnawialnej.

Spółka zaskarżyła interpretację do sądu.

Stan prawny

Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają także budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej (art. 2 ust. 1 pkt 3 PodLokU). Budowlą jest zaś „obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, a także urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów prawa budowlanego związane z obiektem budowlanym, które zapewnia możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem” (art. 1a ust. 1 pkt 2 PodLokU).

Zgodnie z art. 3 pkt 1 PrBud obiektem budowlanym jest budynek, budowla bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych. Ustawodawca zgodnie z art. 3 pkt 3 PrBud definiuje budowle jako „każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową”.

Stanowisko WSA w Szczecinie

Sądu uznał stanowisko organu za nieprawidłowe. Sąd wskazał, że w legalnej definicji budowli, zawartej w art. 3 pkt 3 PrBud, ustawodawca wyodrębnił kilka elementów. Po pierwsze, budowla, to każdy obiekt budowlany. Po drugie, z obiektów budowlanych zostały wyłączone obiekty budowlane niebędące budynkami lub obiektami małej architektury, jako stanowiące odrębne kategorie. Po trzecie, przepis ten zawiera przykładowy katalog obiektów budowlanych. Po czwarte, budowle to także części budowlane urządzeń technicznych oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składające się na całość użytkową. Co prawda, w żadnym z katalogów (ani obiektów budowlanych, ani części budowlanych urządzeń technicznych) nie zostały w sposób wyraźny wymienione panele czy ogniwa fotowoltaiczne, ale analizowany przepis zawiera jedynie przykładowe wyliczenie rodzajów budowli oraz urządzeń budowlanych. W tym stanie rzeczy, oceny kwalifikacji paneli do budowli należy dokonać w oparciu o następujące kryteria: budowę, wygląd oraz funkcję, jaką spełniają. Przeprowadzona pod tym kątem analiza dowodzi, że żadne z tych kryteriów nie są wspólne dla paneli i wymienionych przykładowo w ww. przepisie obiektów budowlanych. Co istotne, wskazane obiekty nie są ani z budowy, ani z wyglądu zbliżone do paneli, ponadto spełniają różne funkcje, a żaden z przykładów nie spełnia funkcji zamiany energii słonecznej na elektryczną. Kryterium zamiany czy wytwarzania energii występuje natomiast w przykładach urządzeń technicznych, których części budowlane stanowią budowle. Kotły i piece przemysłowe służą bowiem do wytwarzania energii cieplnej, a elektrownie jądrowe czy elektrownie wiatrowe służą wytwarzaniu energii elektrycznej. Wytwarzaniu energii elektrycznej służą także panele fotowoltaiczne.

Ustawodawca rozróżnia jako budowle części budowlane urządzeń technicznych, a co za tym idzie – a contrario – nie uznaje za budowle pozostałych części tych urządzeń. Należy więc przyjąć, że samo ogniwo fotowoltaiczne nie stanowi budowli.

W efekcie sąd przyjął, że systemy fotowoltaiczne, kwalifikowane jako instalacje produkcyjne stanowiące zabudowę przemysłową inaczej zespół paneli fotowoltaicznych wraz z układami połączeń pomiędzy nimi bezspornie stanowi instalację produkcyjną, w skład której wchodzą urządzenia techniczne przetwarzające energię słoneczną na energię elektryczną. Jednakże budowa analizowanego urządzenia paneli oraz funkcja jaką spełniają – zamiana energii słonecznej na elektryczną, sprawiają, że należy za budowle uznać jedynie ich części budowlane o ile je posiadają.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ będzie więc musiał ograniczyć kwestię ewentualnego opodatkowania wyłącznie do części budowlanych.

Sprawa nie została więc rozstrzygnięta definitywnie, ale przesądzone jest to, że najbardziej wartościowy, a tym samym najistotniejszy przy określaniu wysokości podatku, element elektrowni w postaci ogniwa fotowoltaicznego i związanych z nim elementów elektrotechnicznych, opodatkowaniu nie podlega. Wyrok jest więc korzystny dla spółki.

Powyższy stan faktyczny i uzasadnienie wyroku sądu pokazują, jak szczegółowe i kazuistyczne są i muszą być rozważania dotyczące opodatkowania budowli, a kłopotów interpretacyjnych w tym zakresie jest co niemiara. Dotyczą m.in. elektrowni wiatrowych, sieci gazowych, sieci energetycznych, myjni samochodowych itd. W każdym takim przypadku analizie poddawane są przepisy prawa budowlanego.

Wyrok WSA z 11.9.2019 r., I SA/Sz 239/19

Autor: radca prawny, dr Krzysztof Janczukowicz
2019-11-13

Więcej aktualności n.ius® – w Systemie Legalis.
Umów się na spotkanie i przetestuj bezpłatnie →

 

Przetestuj System Legalis

 
Zadzwoń:
22 311 22 22
Koszt połączenia wg taryfy operatora.
lub zostaw nam swój numer telefonu
i adres e-mail, a skontaktujemy się z Tobą:

W polu numeru telefonu należy stosować wyłącznie cyfry (min. 9).


Wyślij

Wydawnictwo C.H.Beck
ul. Bonifraterska 17
00-203 Warszawa
Tel: 22 311 22 22
E-mail: legalis@beck.pl
NIP: 522-010-50-28, KRS: 0000155734
Sąd Rejonowy dla miasta stołecznego Warszawy
w Warszawie Kapitał zakładowy: 88 000 zł

Zasady przetwarzania danych osobowych