Skarga w załączniku do pisma przez ePUAP wymaga odrębnego podpisu

Stanowisko Skarżącego

WSA w Olsztynie, postanowieniem z 9.7.2026 r., II SAB/Ol 130/26, Legalis, odrzucił skargę M.G. (dalej: Skarżący) na bezczynność Burmistrza Miasta […] (dalej: Organ), w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, z uwagi na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z ww. postanowieniem nie zgodził się Skarżący, wnosząc zażalenie i domagając się uchylenia go i skierowania sprawy do merytorycznego rozpoznania przez WSA w Olsztynie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie:

Ponadto Skarżący wniósł – na podstawie art. 269 § 1 PostAdmU w zw. z art. 187 § 1 PostAdmU – o przedstawienie składowi siedmiu sędziów NSA zagadnienia prawnego, celem odstąpienia od wykładni przyjętej w uchwale NSA z 6.12.2021 r., I FPS 2/21, Legalis, tj. „Czy w świetle obecnego stopnia zaawansowania technologicznego systemów EZD, powszechności podpisu cyfrowego oraz nierozerwalności struktury paczki danych platformy ePUAP, opatrzenie podpisem zaufanym formularza pisma ogólnego sanuje brak odrębnego podpisu na załączniku tekstowym zawierającym osnowę skargi?”.

Stan prawny

NSA wskazał, że stosownie do art. 57 § 1 PostAdmU, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. NSA podkreślił, że jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie – przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 PostAdmU). Określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a PostAdmU (art. 12b § 1 PostAdmU). Zgodnie zaś z art. 46 § 2a PostAdmU, w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W myśl art. 46 § 2b PostAdmU zasady podpisywania przewidziane w art. 46 § 2a PostAdmU dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego.

Dalej NSA wskazał regulacje prawne, dotyczące braków formalnych pisma strony postępowania sądowoadministracyjnego, tj. art. 49 § 1 PostAdmU, zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 PostAdmU, dotyczący jedynie specyficznego pisma procesowego, jakim jest skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

NSA przypomniał więc, że zgodnie z ww. uchwałą NSA z 6.12.2021 r., I FPS 2/21, Legalis, skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Ze względu na art. 46 § 2a i 2b PostAdmU, nie można przyjmować, że samo opatrzenie pisma przewodniego zaufanym podpisem elektronicznym skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego, w tym jego załączników.

Stanowisko NSA

Odnosząc się do stanu faktycznego analizowanej sprawy i mając na względzie przytoczony powyżej stan prawny, NSA wskazał, że pismem w sprawie jest zarówno pismo przewodnie, jak i skarga. Ze względu zaś na kategoryczne brzmienie art. 46 § 2a i 2b PostAdmU nie można przyjmować, że samo opatrzenie pisma przewodniego podpisem zaufanym skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego, tj. w niniejszej sprawie skargi będącej załącznikiem. W konsekwencji, NSA stwierdził, że WSA w Olsztynie prawidłowo uznał, że złożona skarga nie została podpisana. Opatrzone podpisem było jedynie pismo ogólne. Wobec tego WSA w Olsztynie zasadnie wezwał Skarżącego do podpisania skargi, którego to zobowiązania Skarżący nie wykonał – nie przesłał bowiem załącznika (czyli: skargi) podpisanego podpisem elektronicznym ani też tego pisma podpisanego własnoręcznie w oryginale. WSA w Olsztynie słusznie więc stwierdził, że pomimo wezwania nie zostały uzupełnione braki formalne skargi i odrzucił ją na mocy art. 58 § 1 pkt 3 PostAdmU.

Ponadto NSA wskazał, że WSA w Olsztynie prawidłowo pouczył Skarżącego o sposobie wykonania wezwania, jak i wszystkich rygorach oraz skutkach braku jego wykonania w wyznaczonym terminie, tj. nieuzupełnienia braku. W ocenie NSA, WSA w Olsztynie działał w tym zakresie starannie, umożliwiając Skarżącemu skorzystanie z drogi sądowej po spełnieniu wymagań, o których stanowią powszechnie obowiązujące przepisy prawa, wiążące wszystkich obywateli jednakowo. Dlatego niezasadny jest zarzut naruszenia prawa do sądu. Prawo to jest bowiem prawem konstytucyjnie gwarantowanym, lecz nie wyklucza ono stawiania postępowaniu sądowemu określonych reguł formalnych, służących ochronie porządku publicznego i legalizmu działania organów wymiaru sprawiedliwości.

Jednocześnie NSA nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku Skarżącego o przedstawienie pytania prawnego powiększonemu składowi orzekającemu NSA na podstawie art. 269 § 1 PostAdmU w zw. z art. 187 § 1 PostAdmU. NSA podzielił bowiem stanowisko zajęte w ww. uchwale składu siedmiu sędziów NSA z 6.12.2021 r., I FPS 2/21, Legalis, potwierdzające wymóg odpowiedniego podpisania każdego z załączników do pisma przewodniego, wnoszonego drogą elektroniczną.

Mając powyższe na uwadze, NSA – działając na podstawie art. 184 PostAdmU w zw. z art. 197 § 2 PostAdmU – oddalił zażalenie na postanowienie WSA w Olsztynie.

Komentarz

Artykuł pochodzi z Systemu Legalis. Bądź na bieżąco, polub nas na Facebooku →