Zgodnie z art. 29a ust. 13 ustawy z 11.3.2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775; dalej: VATU), obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą w postaci faktury ustrukturyzowanej. To ogólna zasada dotycząca korygowania błędów i wypaczeń, ale także niezawinionych lub wręcz zupełnie standardowych sytuacji, w których podatnicy wystawiają faktury korygujące in minus.
Jednak zasada ta nie jest uniwersalna i nie do każdej faktury korygującej znajdzie zastosowanie. Jeśli błąd ma charakter pierwotny, trzeba się cofać, a nie rozliczać taką fakturę na bieżąco. W kontekście „zerowania” faktur w KSeF rodzi to istotną wątpliwość, w jaki sposób to wszystko rozliczyć. Dlatego zwracamy uwagę na interpretację indywidualną Dyrektora KIS, która kompleksowo wyjasnia tę właśnie kwestię.
Czego dotyczy sprawa?
Podatnik świadczy usługi leasingowe. Zdarza się, że wystawia on fakturę dokumentującą świadczenie usługi leasingu z konkretnym numerem NIP, który po czasie okazuje się nieprawidłowy, więc kontrahent wnioskuje o wystawienie korekty VAT. Dotyczy to sytuacji, w których np. dochodzi do przekształcenia przedsiębiorcy prowadzącego dotychczas jednoosobową działalność gospodarczą w spółkę kapitałową albo do śmierci przedsiębiorcy będącego stroną umowy, a sama umowa jest kontynuowana przez spadkobierców zmarłego. Wreszcie, w przypadku wykupu pojazdu, który to dokumentowany jest wystawieniem faktury VAT z numerem NIP jednoosobowej działalności gospodarczej kontrahenta, natomiast kontrahent po czasie informuje podatnika, iż wykupił pojazd do majątku prywatnego, w związku z czym żąda korekty faktury (m.in. podanego na niej numeru NIP).
Przyjmijmy więc, że podatnik jest nieomylny i pomyłki nie są przyczyną nieprawidłowego NIP. We wskazanych przypadkach podatnik nie posiada informacji o zmianie numeru NIP lub jego braku w momencie wystawienia faktury. W ocenie podatnika błąd w postaci nieprawidłowego numeru NIP jest więc niezawiniony. Podatnik nie ma fizycznej możliwości, aby weryfikować na bieżąco, czy ww. sytuacje nie mają miejsca u wszystkich kontrahentów.
Podatnik postanowił potwierdzić, czy w przypadku stwierdzenia pomyłki w numerze NIP kontrahenta, w sytuacjach opisanych powyżej, jest zobowiązany do wystawienia faktury korygującej „do zera” oraz wystawienia „nowej” faktury na kontrahenta z prawidłowym numerem NIP. A także, kiedy powinien ująć podatek należny wynikający z „nowej” faktury, jak rozliczyć fakturę korygującą oraz jak to wszystko ująć w JPK V7. Z pomocą przyszedł Dyrektor KIS.
Stanowisko organu
Dyrektor KIS wydał w sprawie interpretację indywidualną z 23.6.2026 r., 0113-KDIPT1-2.4012.434.2026.1.AJB, Legalis. Uznał, że ze względu na uwarunkowania Krajowego Systemu e-Faktur prawidłowe wskazanie numeru NIP nabywcy jest niezwykle istotne dla prawidłowego przesłania faktury ustrukturyzowanej w KSeF, w tym udostępnienia tej faktury właściwemu kontrahentowi w KSeF. System ten nie sprawdza bowiem poprawności danych kontrahenta. W sytuacjach wskazanych przez podatnika, faktura ustrukturyzowana z błędnym numerem NIP nie dokumentuje prawidłowo sprzedaży, ponadto nie dotrze do nabywcy usługi. Dlatego prawidłowym rozwiązaniem w takiej sytuacji jest wystawienie faktury korygującej „do zera” z błędnym numerem NIP kontrahenta i wystawienie nowej faktury ustrukturyzowanej na kontrahenta z prawidłowym numerem NIP.
Przyczyna korekty wystawionych faktur ustrukturyzowanych, polegająca na podaniu błędnego numeru NIP kontrahenta, powstała już w chwili wystawienia tych faktur. Konieczność wystawienia faktury korygującej wynika zatem z błędu popełnionego przez sprzedawcę przy dokumentowaniu sprzedaży. Ponadto w tym przypadku faktura ustrukturyzowana pierwotna nie dokumentuje dokonanej sprzedaży, gdyż wskazano błędny NIP nabywcy. W sytuacji, gdy korekta spowodowana jest przyczynami istniejącymi już w momencie wystawienia faktury pierwotnej, to powinna ona zostać rozliczona w deklaracji podatkowej za okres, w którym została wykazana pierwotna faktura ustrukturyzowana. Jednocześnie podatnik powinien rozliczyć dokonaną sprzedaż zgodnie z momentem powstania obowiązku podatkowego dla danej sprzedaży. „Nowa” faktura służy bowiem prawidłowemu udokumentowaniu tej samej czynności na rzecz właściwego nabywcy, a nie wykazaniu dodatkowej sprzedaży. Tym samym, „nowa” faktura sprzedaży wystawiona na prawidłowego nabywcę powinna być ujęta w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy dla tej sprzedaży. Należy więc rozliczyć „nową” fakturę wstecznie – w miesiącu, w którym została wystawiona faktura pierwotna.
W konsekwencji, podatnik zobowiązany jest do uwzględnienia faktur korygujących pierwotne faktury ustrukturyzowane „do zera” oraz nowych, poprawnie wystawionych faktur ustrukturyzowanych z prawidłowym numerem NIP w okresie rozliczeniowym, w którym wystąpiła przyczyna korekty, tj. w okresie, w którym została ujęta faktura pierwotna zawierająca błędy (w miesiącu, w którym pierwotnie powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonanej sprzedaży). Korektę błędnego wpisu niewpływającego na wysokość podatku należnego lub naliczonego dokonuje się co do zasady poprzez jego wystornowanie, tj. wpisanie ze znakiem przeciwnym całego wpisu oraz ponowne dodanie prawidłowego wpisu z podaniem pierwotnego numeru dokumentu (np. DowodSprzedazy, NrKontrahenta lub NazwaKontrahenta).
Komentarz
Dwie uwagi. Po pierwsze, w przypadku usług leasingu obowiązek podatkowy co do zasady powstaje z chwilą wystawienia faktury (art. 19a ust. 5 pkt 4 VATU). Dlatego nie zawsze trzeba się w takich przypadkach cofać do momentu wystawienia faktury pierwotnej, ale do momentu rozpoznania pierwotnego obowiązku podatkowego. To jednak w tym kontekście dość ważna refleksja. Przecież „nowa” faktura jest właśnie wystawioną fakturą dla czynności, która dopiero co została „wyzerowana”. Ale ta „nowa” faktura nie kreuje obowiązku podatkowego, ten powstał w momencie wystawienia faktury „pierwotnej” i ciągnie się za podatnikiem niezależnie od tego, że faktura ta została już wyzerowana. To ważny punkt widzenia także dla innych usług, dla których obowiązek podatkowy kreuje wystawienie faktury.
Po drugie, podatnik ewidentnie zawęził swoje zapytanie do okoliczności, w których pomyłki w NIP nabywcy mają charakter „niezawiniony”, gdy o nowym lub innym NIP nie wiedział. Jak się jednak wydaje, nie ma to większego znaczenia dla sposobu rozliczenia. Miałoby zaś znaczenie z punktu widzenia terminowości wystawiania faktur. Przy leasingu problem jest ograniczony, ale dla większości innych czynności opodatkowanych wyzerowanie faktury rodzi problem terminów właśnie. „Nowa” faktura dokumentuje „starą” czynność i często jest wystawiana po terminie. To rodzi skutek w postaci naruszenia przepisów VATU oraz ryzyko KKS. Na ile jest ono materialne, zobaczymy, czas pokaże.
Interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 23.6.2026 r., 0113-KDIPT1-2.4012.434.2026.1.AJB, Legalis
Artykuł pochodzi z Systemu Legalis. Bądź na bieżąco, polub nas na Facebooku →
