Stanowisko Organu
Burmistrz Miasta T. (dalej: Organ) decyzją z 26.5.2021 r. (dalej: Decyzja) ustalił B. K. (dalej: Inwestor) warunki zabudowy dla części działki w M. Następnie – 25.8.2025 r. wpłynęło podanie I. K. (dalej: Wnioskodawczyni) o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 ustawy z 14.6.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1691; dalej: KPA). Organ postanowieniem z 29.9.2025 r. odmówił, wskazując, że Wnioskodawczyni nie jest stroną, gdyż nie jest właścicielem działek bezpośrednio graniczących. Ponadto w ocenie Organu podanie jest spóźnione – Wnioskodawczyni dowiedziała się o Decyzji już dwa lata temu, ponieważ na stronach 4, 12, 14 i 19 – doręczonej jej 3.4.2023 r. innej decyzji z 28.3.2023 r. – wspomniano o Decyzji.
SKO postanowieniem z 17.11.2025 r. orzekło kasatoryjnie i wskazało, że Organ orzekł o odmowie wznowienia postępowania z pominięciem trybu nadzwyczajnego.
Organ postanowieniem z 29.1.2026 r. ponownie odmówił wznowienia postępowania. SKO postanowieniem z 10.4.2026 r. ponownie orzekło kasatoryjnie, wskazując, że Wnioskodawczyni dowiedziała się o Decyzji w trybie dostępu do informacji publicznej 21.8.2025 r., nie zaś 3.4.2023 r.
Stanowisko Inwestora
W sprzeciwie Inwestor wniósł o uchylenie postanowienia SKO, podnosząc – w świetle jasnej treści decyzji z 28.3.2023 r. – że Wnioskodawczyni miała obiektywną możliwość złożenia podania o wznowienie postępowania w 2023 r., bo wówczas dowiedziała się o: Organie, sygnaturze oraz przedmiocie i treści rozstrzygnięcia. Zdaniem Inwestora nie sposób pominąć, iż w aktach sprawy znajduje się wniosek męża Wnioskodawczyni z 22.2.2022 r. o udostępnienie Decyzji.
Stan prawny
WSA w Krakowie przywołał stan prawny znajdujący zastosowanie w sprawie i wskazał, że:
- do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące decyzji, np.: art. 105 KPA, art. 107 § 2-5 KPA oraz art. 109-113 KPA (art. 126 KPA);
- w sprawach nieuregulowanych (…) do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań (art. 144 KPA);
- organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji (…). Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy (art. 138 § 2 KPA);
- w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 4 KPA);
- podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (art. 148 § 1 KPA). Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 KPA biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 KPA);
- wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia (art. 149 § 1 KPA);
- od postanowienia, do którego odpowiednie zastosowanie ma art. 138 § 2 KPA, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści postanowienia może wnieść od niego sprzeciw;
- od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 KPA, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw (art. 64a ustawy z 30.8.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej: PostAdmU). Rozpoznając sprzeciw od decyzji, sąd ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 KPA (art. 64e PostAdmU). Sąd, uwzględniając sprzeciw od decyzji, uchyla decyzję w całości, jeżeli stwierdzi naruszenie art. 138 § 2 KPA (art. 151a § 1 zdanie pierwsze PostAdmU);
- w postępowaniu wszczętym sprzeciwem od decyzji art. 33 PostAdmU nie stosuje się (art. 64b § 3 PostAdmU), czego konsekwencją jest to, że żądająca wznowienia nie jest uczestnikiem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego.
Etapy postępowania wznowieniowego
Następnie WSA w Krakowie podzielił stanowisko SKO, zgodnie z którym Organ w postanowieniu o odmowie wznowienia postępowania poczynił rozważania, które mogłyby znaleźć się dopiero w decyzji wydawanej po przeprowadzeniu postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy, tj. jednej z decyzji wymienionych w art. 151 KPA. W postępowaniu w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego wyróżnia się bowiem fazę wstępną, w której dokonuje się oceny wniosku o wznowienie postępowania wyłącznie pod kątem dopuszczalności wznowienia postępowania oraz postępowanie rozpoznawcze, którego celem jest ustalenie, czy istnieją podstawy wznowienia, a także etap rozstrzygania o losach decyzji zapadłej w postępowaniu, które zostało wznowione. Faza wstępna polega zatem na zbadaniu czysto formalnych przesłanek dopuszczalności wznowienia postępowania, tj.: zachowania terminu do złożenia podania o wznowienie oraz wskazania jako podstawy wznowienia jednej z przesłanek wymienionych w KPA. Organ w obu postanowieniach wykroczył poza to, na czym faza wstępna polega.
Termin złożenia wniosku o wznowienie postępowania
Kolejno WSA w Krakowie wskazał, że podstawowe pytanie w sprawie brzmi, czy podanie o wznowienie postępowania z 25.8.2025 r. zostało złożone w terminie jednego miesiąca od dnia dowiedzenia się o Decyzji.
WSA w Krakowie, mając na uwadze kwestie przedstawione poniżej przyznał rację Organowi i Inwestorowi, zdaniem których podanie zostało wniesione z uchybieniem ww. terminu. W tym kontekście WSA w Krakowie wyjaśnił, że podanie to nie jest spóźnione dlatego, że mąż Wnioskodawczyni w 2022 r. uzyskał w trybie dostępu do informacji publicznej Decyzję – nie można bowiem zakładać, że przekazał Wnioskodawczyni ww. rozstrzygnięcie. Podanie jest natomiast spóźnione dlatego, że w przesyłce doręczonej Wnioskodawczyni 3.4.2023 r. znalazła się decyzja, w której treści była informacja o Decyzji – w tekście podany był numer Decyzji, jej przedmiot i wydający ją organ.
Wobec tego WSA w Krakowie wskazał, że biegu terminów nie sposób uzależniać od subiektywnych oświadczeń strony – w przeciwnym razie każdy mógłby twierdzić np., że odebrał przesyłkę, ale jej nie otworzył, że przeczytał tylko pierwszą stronę pisma albo że przeczytał pismo w całości, ale nie zwrócił uwagi na jakiś jego fragment. Zdaniem WSA w Krakowie na podstawie decyzji z 2023 r. Wnioskodawczyni mogła w sposób dostateczny zidentyfikować Decyzję i zorientować się, że została ona wydana z pominięciem jej udziału. Wynika z niej istnienie Decyzji wydanej wcześniej dla konkretnej inwestycji. Jak bowiem wprost wskazuje się w orzecznictwie, przez pojęcie „dowiedzenia się o decyzji” należy rozumieć powzięcie wiedzy o samym fakcie wydania rozstrzygnięcia w sposób umożliwiający złożenie podania o wznowienie. Powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji nie jest przy tym pojęciem tożsamym z zawiadomieniem o pełnej treści decyzji. Chodzi tu o takie dane jak nazwa organu oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy. Nie jest konieczne, aby strona dokładnie poznała treść rozstrzygnięcia (wyrok NSA z 16.10.2025 r. II OSK 815/23, Legalis). Zdaniem WSA w Krakowie, ustawowy zwrot „strona dowiedziała się o decyzji” należy więc rozumieć w ten sposób, że strona uzyskała informacje pozwalające zidentyfikować decyzję, której jej nie doręczono, w stopniu pozwalającym jej na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Podanie numeru Decyzji i przedmiotu sprawy, przy jednoczesnej oczywistości co do podmiotu, który ją wydał, pozwalało, w ocenie WSA w Krakowie, na zidentyfikowanie Decyzji.
Z ww. względów uchylono postanowienie kasatoryjne SKO.
Komentarz
Mając na uwadze stan faktyczny analizowanej sprawy, WSA w Krakowie wypowiedział się na temat specyfiki postępowania wznowieniowego, a w szczególności kwestii terminu na złożenie wniosku w tym przedmiocie i sposobu jego liczenia. Odnosząc się do ustawowych sformułowań i przedstawionego w orzecznictwie sposobu ich interpretacji, WSA w Krakowie wskazał, że termin ten liczony jest już od momentu powzięcia przez stronę wiedzy o:
- samym fakcie wydania decyzji,
- jej przedmiocie,
- organie, który ją wydał,
(tj. wiedzy szczątkowej, fragmentarycznej, nie zaś kompletnej, wyczerpującej). W art. 148 § 2 KPA bieg terminu ma charakter obiektywny i nie jest uzależniony od zapoznania się przez podmiot żądający wznowienia postępowania z samą treścią decyzji ostatecznej (wyrok NSA z 16.6.2025 r. II OSK 67/23). Nie jest konieczne, aby strona dokładnie poznała treść rozstrzygnięcia, wystarczy jeśli posiadała informację, czego dana decyzja dotyczy. Wiedza o wydaniu decyzji w postępowaniu toczącym się bez udziału strony nie musi ponadto mieć charakteru „urzędowego”, tj. pochodzić od organu administracji (wyrok NSA z 12.6.2025 r. III OSK 3294/23).
Wyrok WSA w Krakowie z 29.6.2026 r. II SA/Kr 636/26, Legalis
Artykuł pochodzi z Systemu Legalis. Bądź na bieżąco, polub nas na Facebooku →
